Wśród wielu schorzeń kręgosłupa szerzących się w polskim społeczeństwie szczególnie powszechna staje się dyskopatia. Dyskopatia to poważne schorzenie krążka międzykręgowego, które z czasem może przerodzić się w zwyrodnienie kręgosłupa. Wykrycie dyskopatii możliwe jest jedynie na drodze specjalistycznych badań, takich jak prześwietlenie kręgosłupa, tomografia czy rezonans magnetyczny. Po wykryciu tego schorzenia należy niezwłocznie podjąć leczenie.
Na szczęście w większości przypadków u chorych na dyskopatię leczenie kręgosłupa może odbywać się bezoperacyjnie. Zdarza się też, że objawy ustępują samoistnie. Aby nie dopuścić do ich nawrotu stosuje się, tak jak w przypadku wczesnego stadium choroby fizjoterapię. W przypadku dyskopatii bardzo dobre rezultaty przynosi na przykład leczniczy masaż lub metoda McKenziego.
W leczeniu dyskopatii istotną rolę odgrywa też regularne przyjmowanie leków, głównie przeciwbólowych i miorelaksacyjnych. Jeśli żadna z tych mało inwazyjnych metod nie przyniesie pożądanego rezultatu, a objawy bólowe nie ustępują mimo leczenia farmakologicznego, leczenie kręgosłupa wymaga zastosowania innych środków, opartych zwykle na interwencji chirurgicznej. Na szczęście są to bardzo rzadkie przypadki, jedynie 5 % chorych kwalifikuje się do operacji. Jak można ograniczyć ryzyko dyskopatii? Przede wszystkim poprzez zdrowy tryb życia, unikanie używek i dbanie o szczupłą sylwetkę. W grupie podwyższonego ryzyka znajdują się głównie osoby starsze o osłabionym układzie kostnym.